تا كه نام تو شنيدم

                        از ته كوچه سراسيمه دويدم

                        خنده بر لب به سر كوچه رسيدم

                        رخ زيباي تو ديدم

                        شوق ديدار تو دل برد ز دستم

                        همه دانند كه من عاشق ومجنون تو هستم

                        عطر تو بر تن آن كوچه روان شد

                        همه جا مشك فشان شد

                        مست از بوي دلاويز تو بودم

                        رو به سوي تو نمودم

                        تا كه لبخند زدي بر من عاشق

                        رنگ من زرد شد و رنگ تو شد رنگ شقايق

                        يادت آمد ، يادم آمد

                        كه من آن عاشق بي پول و فقيرم

                        گرچه در عشق تو سالار و اميرم

                        جان من گر تو بخواهي

                        پيش پاي تو بميرم

                        التفاتي به من عاشق بيچاره نكردي

                        با همه عشق من امّا

                        درد من چاره نكردي

                        قطره اي اشك سرازير شد از چشم خيالم

                        رفت بر باد غرورم

                        ريخت آري پر و بالم

                        و دو صد طعنه من از هر كس و ناكس بشنيدم

                        كه چرا دل به تو دادم

                        از چه دل در گرو عشق تو اي گوهر ناياب نهادم

                        خسته و زار و پريشان

                        من بيچاره به يك گوشه نشستم

                        عهد وپيمان چو شكستي

                        بي صدا در خودم آن لحظه شكستم

                        دل از اميد وصال تو بريدم

                        خير از عمر نبيني كه من از عمر نديدم

                        اي جفا پيشه! دل از عشق تو خون شد

                        آه سوزان من از سينه برون شد

                        راهي دشت جنون شد

                       اين رقيبان من ، آنان كه خريدار تو بودند

                       آخرالامر تو را از من بيچاره ربودند

                       پيش چشمان من امّا

                       لب خندان تو را غرقه ي در بوسه نمودند

                       وسط كوچه تو را سخت در آغوش كشيدند

                       خير از عمر نبينند

                       با دو صد حسرت و صد آه

                       من روان گشتم و ناگاه

                       مادرم بود كه مي گفت سر كوچه چه ديدي؟

                       چند كيلو تو خريدي؟

                      و نداني به چه دردي و چه رنجي با تملّق و دو رنگي

                       گفتمش سخت گران بود قيمت گوجه فرنگي