بی وفا

ای آنکه رفتی از کـــــــنارم تا همیشه

این نو عروس مانده در خانه چه میشه

 

من مانده ام درکوره راه بی کسی ها

آتش مزن برقلب من چون ریش ریشه

 

من آمدم در پای گـــــــــل مًاوا بگیرم

زخــــــــــــم زبانهایت چرا مانند نیشه

 

با نیش خنـجر چون زدی بر ریشه من

جام بــــــلورین تنم شد خرده شیشه

 

چون آمدم اندر وصالت جا بگــــــــیرم

گفتی برو این دل بـرایت دل نمی شه

 

ای بـــــــی وفا آدم مثال آدمک نیست

امروز این ، فردا دوباره گـــــرگ میشه

 

هر نغمهء ابلیسی یت دامی دوبارست

در چرخ گـردون نغمه هایت شد کلیشه



تاريخ : 85/03/11 | 6:38 بعد از ظهر | نویسنده : حسن سلطانی |